KATTENGEDICHTEN 16

 

Halloween in poezenland

Het word spannend in poezenland
Dat stond laatst in de poezenkrant
een angstaanjagende storm raast door de poezenstraten
Regenbuien kletsen tegen de ramen de poezen 
willen het buitenspelen wel laten


De straten zijn uitgestorven geen poes loopt
meer op straat,
De volle maan weerspiegeld zijn licht op de natte
stoep 's avonds laat,
Monsters,spoken en andere griezels komen in poezenland,
De ene poes vind het eng de andere vind het
reuze interessant.


Even hebben deze engerds het rijk voor zich alleen
Als poes moet je op je hoede zijn en kijk je goed
om je heen,
Want deze engerds kunnen elke poes bezoeken,
Dus elk poesje in poezenland kijkt in alle gaten
en hoeken.


Maar binnen in de huizen vieren ze in poezenland feest,
Want het is al in geen tijden meer zo spannend geweest,
Binnen is het knus en warm,ondanks het slechte weer,
maar toch heerst er een onheilspellende sfeer,


Jahaa het is bijna halloween in poezenland
Dat stond in de poezenkrant
Het is er altijd een reuze spannend feest
Kom snel naar poezenland als je dit leest.

© Bosnimfskattenkolder

De kat en de profeet Mohammet

Op een dag maakte profeet mohammet een tocht
door de woestijn.
Tegen de avond was hij zo moe, dat hij ging
liggen en in slaap viel.
Toen sloop een dikke slang naar de slapende man.
Ze wilde de profeet bijten, maar een kat
had het gezien.
Ze sprong boven op de slang en probeerde
haar te doden.
Maar dat lukte pas na een lang gevecht.
Mohammet was door het gevecht wakker
geworden.
Hij begreep dat de kat hem het leven had gered.
Kom zei hij tegen de kat, en mohammet streelde
de katdrie maal over haar rug en zei:
als beloning voor mijn redding zou niemand
je ooit nog omver kunnen werpen zodat je op
je rug beland.
En sindsdien komen katten altijd op hun
pootjes terecht.

Katten met een belletje

Op een dag steken de muizen de koppen bij elkaar.
Ze waren het zat dat ze altijd op moesten passen
voor de kat.
Ze besloten een belletje in het eten van de kat te doen.
Zo gezegd zo gedaan, de kat at het eten op en het
belletje belandde in haar lijf.
Tot de grote vreugde van de muizen, want die konden de
kat nu van ver horen aankomen.
En de kat? die ving geen enkele muis meer.
De kat waarschuwde de andere katten.
En sindsdien snuffelen katten altijd eerst aan hun eten.
En ze schudden daarna nog even eerst met hun lijf.
Zo weten ze zeker dat ze geen belletje hebben ingeslikt.

De kat en de mus

Op een keer had een kat een vogel gevangen.
Het was een klein lief musje.
De kat maakte zich klaar om zijn prooi met veren en al
naar binnen te spelen.
Maar het musje was niet dom,
hij bedacht vlug een list
en zei met een hoog stemmetje:
de kat van de keizer wast eerst haar poten
en haar kop voordat ze begint te eten.
De kat was zoals alle katten erg trots,
ze wilde niet onderdoen voor de keizerlijke kat.
Ik ben niet minder beleeft dan de kat van de keizer dacht ze.
Ik weet ook wel wat goede manieren zijn.
Ze liet dus het musje los en begon ijverig haar kop
en haar poten te wassen.
Hier op had het musje gewacht,
luid tjilpend vloog het de lucht in.
Sindsdien wassen alle katten zich
alleen nog maar na het eten.

De kat en de hond

Lang geleden waren katten en honden de beste vrienden,
en leefden samen als broer en zus onder één dak.
Op een dag hadden ze samen op de markt
een pot boter gekocht.
Ze wikkelden de pot in een doek
en zette hem in de voorraadkast.
Daarmee zouden ze lang vooruit kunnen.

Een week later waren de kat en de hond bezig op het veld.
Opeens begon de kat te miauwen.
- Broer hond ik hoor dat mij iemand roept.
De hond spitste zijn oren, maar hoorde niets.
- Wat willen ze van je?
- Het is een nicht die mij vraagt om meter
te willen zijn van haar kleintje.
Ga dan maar vlug zei de hond.
En de kat liep vlug naar huis en pakte de boterpot,
deed de doek eraf en begon te likken.
Een hele klont boter likte ze op.
Toen bracht ze alles weer in orde
en keerde terug naar het veld.
De hond zag de kat aankomen en riep al van verre:
en welke naam hebben ze het kind gegeven?
Begonnen, zei de kat.
De hond vond het maar een gekke naam,
maar dat durfde hij niet te zeggen.

De dag daarop waren de kat en hond
weer aan het werk op het veld.
- Nee maar, zei de kat opeens
nu word ik weer geroepen....!!!

Het poesje pien

Het poesje Pien was een klein ondeugend meisje ze beleefde
allerlei avonturen,
Dat ze zoveel beleefde dat kwam omdat ze een poesje was dat
zeer geliefd was bij de andere dieren,
Als poesje Pien buitenspeelde kwamen er altijd wel enkele dieren
langs om een praatje met haar te maken, of fijn met haar te spelen .
Met de buurhond ging ze regelmatig zonnen in het gras, met
de vogeltjes deed ze tikkertje en
met gijsje de buurtkater deed ze vaak verstoppertje.
Als er iets te doen was , was poesje Pien altijd van de partij.

Maar poesje Pien vond haar geluk eigenlijk nog niet compleet,
want er waren ook dieren die niet met haar mochten spelen,
dat waren de muizenkinderen van pa en ma huismuis.
Als Pientje  buiten ging spelen ,werden de huismuiskindertjes altijd
naar binnen geroepen.
 Pa en ma muis vonden het maar niets dat hun muizenkinderen
met een poesje speelde .

Op een dag had  poesje Pien er meer dan genoeg van
en trok de stoute schoenen aan.
Pientje ging naar het huis van pa en ma huismuis en belde aan.
Pa huismuis opende de deur,  en hij vroeg schichtig met de deur
op een kiertje:"Hallo Pien wat heb jij hier te zoeken?'
"Nou," zei Pien dapper, "ik wilde vragen waarom ik niet met uw
kinderen mag spelen, het valt me op dat u ze telkens naar
binnen roept als ik buiten kom."
Pa muis schraapte zijn keel en antwoorde nors :
"Nou Pien katten horen nu eenmaal niet met muizen te spelen."
En hij klapte de deur voor de neus van Pientje dicht.

Pien was heel verontwaardigt en teleurgesteld,
ze zocht troost bij de buurkater Gijs, die een eindje verderop
stond te wachten en stiekum meegeluisterd had.
"Tja "zegt Gijs "eigenlijk heeft pa muis wel gelijk
je bent ook wel een apart meisje,
Welke kat speelt nu met muizen zonder ze op te eten?
Weet hij veel."
"Och "zegt Pien en droogde haar tranen "dan maar niet,
pfffft de oude zuurpruim.
Hij bekijkt het maar!"

En paar dagen later lag Pien heerlijk te zonnen met de
buurthond, ze had zich heerlijk op zijn  zachte pels genesteld,
en was het hele voorval met pa huismuis allang weer vergeten,
ze lag heerlijk onbezorgd te soesen,
totdat ze opgeschrikt werd door hulpgeroep.
Het waren Pietje en Grietje huismuis ze zaten samen
vast in een modderplas alleen hun kleine kopjes waren nog te zien.

Pientje bedacht zich niets en snelde te hulp,
Ze hengelde met haar voorpootjes Pietje en Grietje
uit de plas, en zette ze één voor één op de kant.
Pa en ma huismuis die inmiddels ook op het hulpgeroep af-
gekomen waren, hebben beschaamd toe staan kijken,
hoe de kleine Pien hun kinderen had gered. Pa muis vond
het heel erg dat hij zo gemeen was geweest tege Pien
en ze waren  Pien heel erg dankbaar, voor het redden van hun
kindertjes.
Sinsdien is onze Pien dikke vrienden met de familie huismuis,
en mag ze altijd met Pietje en Grietje komen spelen.